Quo Vadis/πού πας/ (of op zijn Hollands:) Waarheen, Ajax?

De teleurstellende prestaties in de afgelopen weken van zowel het Nederlands elftal als Ajax leiden to hevige discussies over de kracht van het Hollandse voetbal. Het Nederlands elftal moet het hebben van top-Nederlanders in het buitenland en de spelers die (nog) bij Nederlandse clubs spelen. Ajax moet het hebben van de technische staf en de opleiding, die zorgen voor doorbraak van talenten. Beide elftallen hebben het moeilijk om internationaal, in Europa en de wereld in de top mee te doen.

Frank de Boer uitte zich zondagavond zoals altijd realistisch: hij was teleurgesteld in het spel tegen zwakkere tegenstanders. Te weinig druk, te weinig naar voren spelen, er moet meer agressie en balsnelheid zijn! Onze Ajax coach kreeg veel steun, van Co Adriaanse, Jan Mulder c.s. voor zijn geweldige prestaties, door toch maar weer de ranglijst met flinke voorsprong aan te voeren, ondanks de aderlating van twee toppers: Toby Alderweireld en Christian Eriksen. Zo moeten we dus eigenlijk ieder jaar weer opnieuw beginnen met het elftal te vormen dat voortdurend attractief en goed speelt. De penningen zijn bij Ajax in orde, mede dankzij die transfers, maar we willen toch alleen de “kweekschool” van Europa worden?

Er is een complex aan oorzaken. Mijn rijtje ziet er als volgt uit: de rol van spelermakelaars die continu bezig zijn hun boterham door mooie transfer fee’s te betalen; de buitensporige financiering van clubs in Spanje en Engeland met bergen geld die niet in het voetbal door de club zijn verdiend; de verschillen in belasting en arbeidsvoorwaarden in de Europese landen; het gebrek aan innovatie bij de bonden- UEFA, FIFA, die alleen met hun eigen speeltjes bezig lijken te zijn en wat mooie slogans als: Respect.

Politici hebben moeite om de voordelen van een Europese markt duidelijk te maken, maar als 100% concurreert om spelers binnen te halen en er zijn geen grenzen of gezamenlijke wetten, dan is de enige keus om de essentiële dingen die voor Europese voetbal clubs van belang zijn vast te leggen in een Europees contract. Er zijn CAO’s in de meeste landen, maar om gelijkwaardig te kunnen concurreren moet je belangrijke voorwaarden harmoniseren.

Wat moet er gebeuren:

1. Zet een nieuwe CAO op in de Europese Unie met de vertegenwoordigers van spelers en clubs voor harmonisatie van voetbalcontracten en transfers. Neem 5 jaar om de invoering van de contracten te doen, zodat er een zachte landing komt in een nieuwe omgeving.

2. Een spelers contract moet een hard contract zijn, dus geen onderbreking van een 5-jarig contract als drie partijen er geen overeenstemming over kunnen krijgen: de speler, de club waar hij speelt en de club waar hij naar toe kan. Mogelijkheid tot verbetering omdat een Russische miljardair toevallig veel geld in een Engelse club stopt wordt in de nieuwe CAO niet meer als argument gebruikt om contractbreuk te rechtvaardigen.

3. De spelersmakelaar krijgt een vastgestelde fee, betaald door de speler van het mooie contract dat hij voor de spelers heeft afgesloten. Die jaarlijkse fee is te rechtvaardigen als de makelaar ook de brede begeleiding van een speler gedurende het contract serieus uitvoert- niet alleen maar op stap gaan om een volgende rijkbetaalde transfer te forceren.

4. Het aantal contractspelers moet beperkt worden. Een maximum aantal van 24? Er zitten te veel goede spelers op de tribune, omdat spelers gekocht worden voor de zekerheid.

5. Externe financiering moet worden uitgesloten, betalingen zoals bij Neymar van de FC Barcelona buiten alles en iedereen om aan de vader (40 miljoen?) moeten leiden tot het sancties en het terugdraaien, misschien uitsluiten van clubs en makelaars.

6. Er kan, net als in de grote Amerikaanse sporten, een salary cap zijn die geldt voor alle clubs, wellicht met verfijning per land. Als Ajax, Feyenoord, PSV etc. Europees mee willen doen, dan zou voor ons land een salaris niveau van 100-150 miljoen euro voor de komende 5 jaar voor iedere eredivisie club kunnen zijn, al is het waarschijnlijk moeilijk/onmogelijk voor elke club om dat te halen. Voor clubs in de grote landen zou 200-250 miljoen een redelijk niveau kunnen zijn. Zo’n maatregel leidt tot betere kansen voor clubs in kleine landen, omdat niet onbeperkt spelers kunnen worden weggekocht.

Naast deze fundamentele zakelijke veranderingen, die zullen leiden tot een veel beter sportief klimaat moeten een aantal verbeteringen op het gebied van spelregels en scheidsrechters dringend worden uitgevoerd. Als ik de duiksprongen zie van spelers die het strafschopgebied binnen komen in de hoop dat ze iets van de verdediger kunnen aanraken zodat de scheids denkt dat er weer een zware overtreding is gemaakt, dan voelen we ons vaak bestolen of stiekem blij als je eigen speler zo goed kan acteren.

Voor Ajax geldt dat we ondanks de aderlating van enige toppers die weggaan, prima resultaten hebben, dankzij Frank de Boer en de gehele technische staf- hopelijk lukt het om vaker het voetbal te zien dat we speelden tegen Barcelona en AZ (nadat we een oorwassing gekregen hadden van die club uit Oostenrijk).

De avAJAX zal, als groep aandeelhouders die een klein stukje van de club bezitten, het beleid positief kritisch blijven volgen. Er liggen altijd nieuwe kansen, zoals bijvoorbeeld een emissive om geld op te halen en wellicht eigenaar van de Arena worden.

Over Frank Kales

Frank is voorzitter van avAJAX.
Dit bericht is geplaatst in avAJAX, Column met de tags , , . Bookmark de permalink.