Numerieke systemen, het grote voetbal misverstand

Discussies over voetbalsystemen zijn van alle tijden. Trainers doen hun best om hun gemaakte visie er mee aan te tonen, het voetbaljournaille en de fans daarentegen gebruiken het doorgaans om het veronderstelde falen van een trainer zichtbaar te maken. De 4-3-3’s, 3-4-3’s, 3-5-2’s en de 5-3-2’s vliegen je om de oren en iedereen doet een duit in het zakje door posities en dus ook nummers in het veld te koppelen aan een van de meest gangbare gecultiveerde systemen. Een misverstand naar mijn mening want ik geloof daar niet in. Grote trainers als Michels, Cruijff en Van Gaal speelden vanuit een model, niet een systeem. In hun voetsporen hanteren Sampaoli, Bosz en Tuchel in grote lijnen vergelijkbare uitgangspunten. In deze meer abstracte modellen werd en wordt meer organisch dan organisatorisch gedacht waarbij de samenhang in het team belangrijker was/is dan de theoretische positie van de spelers in een opstelling.

Het geheel is ook nu meer dan de som der delen. Dat adagium is dan ook veelal de belangrijkste spelsysteem onafhankelijke puzzel die trainers moeten oplossen. Welke delen maken het geheel, en dat geheel bepaald het model en de speluitgangspunten van dat moment. Doet Sinkgraven bij Ajax mee, dan speelt het meer in een virtueel 3-4-3 model dan wanneer Viergever linksachter staat ook al komt deze net zo vaak per wedstrijd aan de bal en op. De samenhang wordt naast de noodzakelijke voetbalvaardigheden gevormd door intelligentie en de gebalanceerde spelopvatting van de spelers.

Op het moment dat spelers exact gaan uitvoeren wat trainers willen gaat het doorgaans fout in het voetbal. Voetbalintuïtie wordt door de meeste taakgerichte voetbaltrainers erg onderschat. Spelers als Frenkie de Jong, Sinkgraven, Van de Beek, Ziyech en naar verluidt aanwinst Wöber hebben dat. Dat zijn verbindende spelers die buiten systemen kunnen denken, zone-inzicht hebben, wedstrijden en wedstrijdsituaties kunnen lezen. Dus ook in elk model uit de voeten kunnen. Vandaar ook de noodzaak om in opleidingen juist veel meer aandacht te hebben voor de polyvalentie van voetbaltalent en ze wel voorkeursgericht maar niet positievast op te leiden. Numerieke systemen zijn prachtig voor de theorie en data-fetjisten, in de voetbalpraktijk gaat het echt belangrijk meer om hele andere zaken.

Over Albert Treur @vetustioribus

Albert is sinds kort voorzitter van de aandeelhouderbelangenvereniging Ajax. Sinds zijn zesde jaar is Albert een 'die hard' Ajax fan maar kijkt inmiddels wat verder dan het gras waarop gevoetbald wordt. Albert heeft grote belangstelling voor het bedrijf Ajax en deelt zijn gedachtes over de business opportuniteiten regelmatig op dit forum. Zijn favoriete spelers in de huidige selectie zijn Sinkgraven, Nouri en Cerny. 'All time' helden van Albert zijn Johan Cruijff, Ruud Krol en Jari Litmanen,
Dit bericht is geplaatst in Wat zou Cruijff er van vinden?. Bookmark de permalink.